Tony Gatlif (Algerije, 1948) toont het verhaal van zigeuners, hoe zij zich hebben verspreid vanuit Azië over het vasteland van Europa.
In achtereenvolgens India, Egypte, Turkije, Roemenië, Hongarije, Frankrijk en Spanje geeft hij een beeld van de minachting en haat waarmee de bevolking hen onthaald.
Maar wat hen over de hele breedtegraad van de wereld bindt is hun muziek: zwaar, melancholisch, maar altijd intens, uitbundig en opzwepend.
In de lange traditie van hun muziek klinken in de klanken en de ritmes de wortels van het land van herkomst door. De boodschap van wat zij door alle tijden heen zingen is echter overal dezelfde.